Bir zamanların Ankara bağlarında sadece üzüm yetişmiyordu. Ağaçlar çiçeklenince insanlar yaz evlerine göçüyordu. Üzüm sadece şaraba, pekmeze değil anılara da dönüşüyordu. Başka bir hayat, başka bir kültür demekti Ankara bağları.
Zengin Müslümanlar gibi Ermeni, Rum ve Katolik Ermenilerin de izini taşıyordu bağlar. Farklı inançlar, farklı hayatlar ortak bir kültür çatısı altında yan yana yaşıyordu.
Sonra tarih değişti.  Bağlardan geriye boşalmış evler, sessiz bahçeler, yarım kalmış hikâyeler kaldı. Üzüm kütükleriyle bağ evleri ve Ankara'nın hafızası üzerine yeni bir şehir kuruldu.
İşte o şehirde doğup büyüyen yazar İrfan Akalp çocukluğundaki harap olmuş bağlardan yola çıkıp üç kuşak öncesine götürüyor okuru.  Kendi anılarını sözlü tarihle harmanlıyor.  Peşine düştüğü kaybolmuş kültürü ararken taradığı yazılı kaynakları kurmacaya dönüştürüyor; bağlarda yankılanan insan seslerini yeniden duyuruyor.