Yalnızlık olsa da bedeli kelebekler gibi kanat çırpabilirdi özgürlüğüne. Ama o aşk suyunu yudumlamıştı bir kere ve kalbine müebbet verdi bedeninde.

Yargısız infazınla gittin

Müebbet yedi yüreğim.

Ayağımda prangalar

Darağacında ellerim

Gidişinle firar etti bedenim.

Sahi!

İnsan mı ruha mahpustu?

Ruh mu insana hapis?

Belki de iki yürek

Tek hücre.

Söyle fail-i meçhul bu aşkta

Kim kime ceza?

Söyle sürgünüm nereye?

TUĞBA NURCAN YÜKSEL