O'nun gönlünde ne vardı?
•O'nun gönlünde; hidâyet bekleyen insanlık vardı. •O'nun
gönlünde; takvâya eriştirilecek ümmet vardı... •O'nun gönlünde; dertlerine derman olunacak garipler mazlumlar kimsesizler ve yetimler vardı.

Çünkü; O'nun âlemlere rahmet olan gönlü uçsuz bucaksız bir
cihan gibiydi. Bütün mahlûkat o gönlün derûnundaydı.
Kezâ; O sav bir yağmur gibiydi; bütün ücrâları bile yeşertiyordu.
O sav bir güneş gibiydi; bütün kuytuları bile aydınlatıyordu.
Bu dâvâda; Ömür boyu Rasûlullah sav Efendimiz hiç tatil yapmadı. Bir ağacın altında istirahat edeyim demedi. Çünkü O sav; 
•Açları doyurmakla açlığını unutur mânen doyardı.
•Fakirlerin derdine derman olmakla ferahlardı.
•Hidâyetlere ve takvâya vesile olmakla huzur
bulurdu.