Eğitimcinin, talebelerine muhabbet ve merhametle yaklaşması, telkin ettiği mesajları aklî bir mecrâdan ziyâde, kalbî bir yoldan aktarmasını sağlar. Kalbe nakşolan mesajlar ise kalıcı olur ve istikbâle yön verir.
Bunun için evvelâ eğitimcinin yüksek bir kalbî kıvama sahip olması gerekir. Zirâ;
- Kendisini inşâ edemeyen, başkasını inşâ edemez.
- Kendisi uyuyan, başkalarını uyandıramaz.
- Boş bardakla ikram olmaz.

Gerçek fetih, gönüllerin fethidir. Bu ise ancak gönüllerini âdeta bir rahmet dergâhı / mânevi rehabilite merkezi hâline getirebilen fedakâr ve vasıflı insanların harcıdır.