İçimde kalan son bir umut ışığını söndürdüğün günün ertesi.Hala uzak kentlerin kaldırımlarını ezmeye mahkum bıraktığın yerdeyim.Ara sokaklardan parça parça böldüğün bedenimi topluyorum.büyük bir yalnızlık ve yılgınlık içerisinde.İyi niyet kol gezmiyor şu sıralaryerini kırık cümlelersancılı isyanlar aldı.şimdi hangi bahaneler seni ikna eder de getirir ya dahangi kutsal dualaramin nidalarıyla geri döndürür bana?Yolumun üzerinden geçmezmi yolun?Artık sustumuzun uzun özlüyorum sadece.Senden sonra neyin sırasına girdiysem ya kalmadı ya da zaman yetmedi.yani hüznün vurgun hallerini yaşıyorum en ağırından.Tamamlanamayan yanlarımlasenden geriye kalanları da kör ve sağır akşamlara bıraktım.Şimdiöksüz bıraktığın yüreğimle ruhumun sılasındakaybettiğim sabrımı arıyorum.Geleceksen çabuk geliçimdeki sen ölmeden...