Nasıl ki biyolojik açıdan insanının sadece bebeklik, çocukluk, ya da ergenlik dönemlerini değil, tüm hayat evrelerini anlamamız gerekiyorsa, eğitim açısından da insanı bir bütün olarak ele alıp, onun bedensel, zihinsel, duygusal, toplumsal ve kültürel özelliklerini dikkate alarak uygun eğitim ve öğretim metotlarını geliştirmemiz gerekir. Aslında hayat şartları artık bunu zorunlu hale getirmektedir. Çünkü biz bilgi çağında yaşıyoruz ve bu çağ daha fazla bilgiyi gerektirmektedir. Yapılan araştırmalar, gelecek yüzyılın ilk çeyreğindeki işlerin büyük çoğunluğunun üniversite veya üniversite ötesi eğitimi gerekli kılacağını ortaya koymaktadır. Bilim adamları gelecek yıllarda okur yazarlığın tanımının değişeceğini, sadece okuma yazma kabiliyetinin veya basit dört işlemi yapabilmenin artık toplumda tamamen yetersiz kabul edileceğini ve sadece bunları öğreten eğitim programlarının ortadan kalkacağını savunmaktadırlar.