XVIII. yüzyıl Fransası; eserin kahramanı Jean-Baptiste Grenouille tüm insani duyumlardan ve duygulardan yoksun salt kokulara karşı görülmedik ölçüde duyarlı ve istediği kokuları üretebilmek için cinayet işlemekten kesinlikle çekinmeyen bir katildir. Herkesin ve her şeyin kokusunu almakta tüm kokuları üretmekte gerçek bir dahi olan Grenouille kendi kokusunun bulunmadığını onun bulunduğu yerlerde insanların insan kokusunu alamadıklarını anladığı gün dünyasını da yitirir. Kendisi için tek çıkar yol başkalarına onun için sanki insanmış izlenimini verebilecek kokular sürünmektir. Toplum içinde bireyselliğini hiçbir zaman edinememiş toplum tekini kendi benliğinin dışında her şeyi yaratabilmiş dahiyi sergileyen bu görkemli alegorinin olağanüstü bir akıcılıkla erişilen son bölümü benzeri ancak bir Kafka'da görülebilecek bir insanlık trajedisinin simgesidir.