Âdâbü'l-bahs ve'l-münâzara, 8. (14.) yüzyılda Şemseddin es-Semerkandî tarafından geliştirilmiş bir tartışma disiplininin adıdır. Semerkandî'nin inşa ettiği haliyle bu disiplin, o kadar etkili olmuştur ki kendisinden önceki cedel ve hilaf gibi tartışma disiplinlerine dair yazın geleneklerini neredeyse tamamen unutturmuş ve günümüze kadar literatüre hâkim olmuştur. Bu kitap, çağdaş Türkçe literatürde âdâbü'l-bahs alanındaki en kapsamlı çalışmalardan biridir. Kitapta bu ilmin hem teorik işleyişini ortaya koymak hem de İslam düşünce tarihindeki klasik metinlere hâkim olan münazara dilinin çözümlenmesine yardımcı olmak amaçlanmıştır.