Antrenman dönemlemesinin klasik kuramı (sezonu büyük evrelere bölen, her şeyi tek bir zirveye doğru yapılandıran büyük plan) başka sporlardan devralındı ve uzun süre sorgulanmadan futbola uygulandı. Oysa futbol, bu devralınmış mantığa direnen bir oyun olarak karşımıza çıkar. Her hafta bir müsabaka, tek bir zirvenin anlamsız olduğu bir takvim, yoğun fikstür dönemleri ve dokuz-on aya yayılan bir sezon.

Bu kitap, klasik dönemlemeyi futbolun kendi gerçekliğiyle yüzleştiriyor ve merkezî tezini üç tersine çevirmede topluyor. 1) Planlamanın birimi makrosiklustan haftalık mikrosiklusa kayar, 2) Yönü aşağıdan-yukarıya döner. Yani sezon, önceden çizilen bir kap değil, işleyen haftalardan belirir ve 3) Doğası bir reçete olmaktan çıkıp bağlama duyarlı bir muhakemeye dönüşür.

Güncel bilimsel kanıtı eleştirel biçimde sentezleyen kitap, bir dogmayı bir başkasıyla değiştirmeyi özenle reddeder. Bunun yerine, mikro ve makro düzeyi tek bir çerçevede birleştiren, izlemeyorumlamakarar motorunu açan ve altı katmanlı bir karar çerçevesiyle sahaya inen yapılandırılmış tepkisel bir yaklaşım önerir. Gerçek antrenman çizimleri, karşılaştırma tabloları ve çalışılmış hafta örnekleriyle kuramı günlük karara çevirir. Ayrıca tezin genç ve kadın futbolundaki sınırlarını da dürüstçe sınar.

Antrenman bilimciler, futbol antrenörleri, performans uzmanları ve öğrenciler için hem kuramsal derinlik hem uygulanabilir bir rehber sunan bu eser tek bir iddiada birleşir: Futbolda planlama, en iyi haliyle bir kural değil, bir muhakeme sanatıdır.