Program, sadakat ile özgürlük arasında yürüyen ince bir köprüdür. Öğretmen bu köprüde yürürken bir yandan programın niyetini korumaya çalışır, diğer yandan sınıfın gerçeğine kulak vermek zorunda kalır. Çünkü hiçbir sınıf, program metninin içinde yazıldığı kadar düzenli değildir. Her sınıfın kendi sesi, kendi ritmi, kendi eksikliği, kendi imkânı ve kendi beklenmedik anları vardır. Öğretmen de tam bu gerçekliğin içinde karar verir. Bazen programa daha sıkı tutunur, bazen onu öğrencisinin ihtiyacına göre yeniden yorumlar.
Bu yüzden bu kitap, öğretmeni yalnızca programı uygulayan kişi olarak görmez. Onu, program ile hayat arasındaki en önemli eşik olarak görür. Sınıfta olan biteni romantikleştirmek ya da öğretmeni ulaşılmaz bir kahraman gibi sunmak niyetinde değildir. Fakat değişen dünya karşısında en ağır yüklerden ve en sessiz sorumluluklardan birinin öğretmenin omuzlarında olduğunu da kabul eder. Çünkü programların hedefleri, politikaların dili ve eğitim sisteminin beklentileri en sonunda öğretmenin sınıftaki varlığına emanet edilir.