Yapay zekâ (YZ), günümüzde yalnızca teknik bir gelişme olarak değil, toplumsal yapıyı kapsamlı biçimde dönüştüren bir olgu olarak karşımıza çık-maktadır. Büyük dil modelleri, üretken YZ sistemleri ve çok modlu algoritmalar art arda ortaya çıkmakta; değişimin hızı, toplumların bu süreci anlam-landırma ve yönetme kapasitesinin sınırlarını zorlamaktadır. Nitekim YZ teknolojilerinin gelişim hızıyla, bu teknolojilere ilişkin etik, hukuki ve top-lumsal çerçevelerin olgunlaşma hızı arasında belirgin bir mesafe oluşmuş durumdadır.

Bu mesafenin en çok hissedildiği alanlardan biri iletişim ve medyadır. Zira YZ, yeni medya ortamlarının hem altyapısını hem de içerik üretim dinamiklerini derinden değiştirmektedir. Algoritmik içerik önerileri, otomatik metin ve görsel üretimi, kişiselleştirilmiş bilgi akışları ve deepfake (derin sahte) teknolojiler; bilginin üretilme, dolaşıma girme ve tüketilme biçimlerini köklü biçimde yeniden şekillendirmektedir. Bu süreç, yeni medyanın gü-venilirliğini ve toplumsal işlevini doğrudan sorgulatmakta; dezenformasyon, algoritmik önyargı ve dijital etik gibi meseleleri akademik gündemin merkezine taşımaktadır.