"Kadınlar [...] erkeklere göre daha inceliklidir;
hınçları usturaya benzer, öyle keserler. Oysa erkek
dediğin koca bir keser sapıdır, olur olmaz yere iner ve
incitmedik budak bırakmaz."
Yine Doğdu Tanyıldızı, on üçüncü yüzyıl Anadolu'sunda inanç,
arzu, iktidar ve kıskançlık etrafında örülen bir yıkım hikâyesi
anlatır. Niğde'de saygın bir şeyh olan Nizamüddin Dârâ'nın düzenli, güvenli dünyası, kalender derviş Zembilli İshak'ın gelişiyle geri dönülmez biçimde sarsılır.
Baba ile oğullar, evlatlık Fazıla, arzuyla baskı arasında sıkışmış kadınlar, inançla tutkunun sınırında dolaşan erkekler... Her biri, görünürde sakin olan bu dünyanın altındaki çatlakları derinleştirir.
Sevgiyle kutsallık, merhametle şiddet, bilgelikle kibir arasındaki çizgi giderek silinir. Gürsel Korat, tarihsel zemini bir dekor olarak değil, karakterlerin iç dünyasını açan canlı bir alan olarak kurar. Yine Doğdu Tanyıldızı, bastırılmış arzuların ve kişisel hırsların, toplumsal düzen ve dini iktidarla çarpıştığında nasıl bir yıkıma dönüştüğünü gösteren güçlü bir roman.
Başkalarının mutluluğu mutsuzluk verir; herkes elbirliği etmiş gibi mutlu insanları mutsuzluğa düşürecek yollar arar. İnsan kötülüğü kendine bile itiraf etmeden kurar.