Türk kültüründe ölenin ardından yas tutma, ağıt yakma İslam öncesi Türk geleneğinden başlayarak, daha sonraları Türk edebiyatında maktel, mersiye gibi türlerle zenginleşerek varlığını devam ettirir. İslam tarihinde derin bir kırılma meydana getiren Kerbela Vak'asının oluşturduğu infial sonucu kaleme alınan Kerbela Mersiyeleri, bundan sonra edebiyat ve kültür dünyamızda özel bir alanın da adı haline gelir. Bu türün en uç örnekleri ise, çalışmamıza konu olan Azerbaycan kültür coğrafyasında ortaya çıkan Kerbela Mersiyeleridir.
Kerbelâ mersiyeleri acının, feryadın ve matemin nazma dökülmüş hali olarak, Meşhedî Hasan Aga Âsî'nin Kerbelâ mersiyelerinden müteşekkil eseri Dîvân-ı Âsî, bu elim vakayı sanatlı bir şöyleyişle cân-ı dilden aktaran eserlerden biridir. Meşhedî Hasan Aga Âsî'nin bu türden mersiye yazmasını amacı, tabii olarak ehl-i beyte olan sevgi ve hürmetinin yanında, onların acılarını derinden paylaşarak, başta Hz. Hüseyin olmak üzere tüm Kerbelâ şehitlerinin yasını ve hatıralarını canlı tutmaktır.