"... oyunlara ihtiyacım var.
Ne var ki hiç bir şeyin sonunu getiremiyorum,
oyunlarım
hep yarıda kalıyor, fakat sizi sonuna kadar
seviyorum."

Tanzimat'tan bu yana sürekli değişen politik
ve toplumsal değerler, hedefler, ölçütler
Türk aydınını kronik bir bunalıma sürükledi.
Oğuz Atay'ın tiyatro eseri, varoluş sorunlarıyla
boğuşan ve "tutunmaya" çabalayan ve bunu
pek başaramayan okur-yazarımızın kara
güldürüsü. Eylemsizlikle geçmiş bir hayatın
doğal ürünü beceriksizlik ve gülünç olma
korkusundan Atay sürükleyici bir oyun
çıkarmış.