Bu çalışma, nübüvvet konusunu erken dönem kelam geleneği çerçevesinde, sünnî ve mu'tezilî yaklaşımlar bağlamında incelemektedir. Nübüvvetin kavramsal çerçevesi, vahyin mahiyeti, mucize anlayışı ve peygamberlerin ismeti gibi başlıklar, her iki mezhebin teolojik yapıları temelinde karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Nübüvvetin imkânı ve gerekliliği konusundaki ayrışmalar; Allah, âlem ve insan tasavvurlarındaki temel farklara dayandırılmıştır. Ayrıca Berâhime ve bazı filozoflar gibi nübüvveti aklî düzlemde reddeden düşünürlerin iddiaları incelenmiş, bu itirazlara karşı geliştirilen kelamî savunulara yer verilmiştir. Çalışma boyunca birincil kaynaklara öncelik verilmiş, klasik metinler detaylı biçimde analiz edilmiştir. Sünnî ve mu'tezilî ayrışmaların somutlaştığı meseleler merkeze alınarak kelamî argümanların sistematik yapısı ortaya konmuştur. Bu yönüyle çalışma, nübüvvetin hem teorik temellerini hem de erken dönem kelam geleneğinde nasıl savunulabilir hale getirildiğini ortaya koymaktadır.