Ehl-i hadis ekolünün önde gelen temsilcilerinden şeyhülislām İsmail es-Säbûnî'nin (ö. 449/1057) kaleme aldığı Akidetü's-selef ve ashäbi'l-hadîs adlı bu eseri İslam'ın nas merkezli düşünce yapısını güçlü bir şekilde yansıtan seçkin bir çalışmadır. Yazıldığı dönemde felsefi ve kelāmi tartışmaların çetrefilli bir düzeye ulaştığı bir atmosferde Kur'ân-ı Kerim'i ve sahih hadisleri merkeze alarak yüce Allah'ın sıfatları halku'l-Kur'ân ahiret ve sahabe neslinin konumu gibi temel meseleler üzerinden İslam düşüncesinin erken döneminde şekillenen selef [ilk nesil: sahabe ve tabiin] akīdesini ve ehl-i hadis ekolünün inanç esaslarını irdeler. Bu bağlamda dönemindeki itikadi tartışmalara ışık tutmakla birlikte günümüz okuyucularına da ehl-i bid'at ve akılcı ekoller karşısında nas temelli bir perspektif sunan bu eser hem tarihsel ve doktrinel değer taşıması hem de yalın ve anlaşılır üslubuyla özel araştırmalardan bireysel okumalara kadar geniş bir kitle için başvuru kaynağı olma niteliğini korumaktadır.