Zaman siyaseti hayli ilgi görmesine rağmen tarihin kutsalla sorunlu ilişkisinden tamamen sıyrılamadı. Aslına bakılırsa zaman siyaseti çalışmaları bu ilişkiyi hemen her seferinde dindar Ortaçağ ile seküler modernite arasındaki bir bölünme şeklinde açıklanan kendi kavramsal sınırları olarak ele alır. Bu ise Ortaçağın sonradan inşa edilen bir kategori olduğu gerçeği çok iyi anlatılmasına rağmen genellikle en tipik şekliyle feodalizmden kapitalizme geçiş denilen dönemlendirmenin ekonomik modellerinden gelen açıklayıcı güce dayanır.
Postkolonyal eleştiri odaklı araştırmalarını disiplinlerarası bir yaklaşımla sürdüren Kathleen Davis Dönemlendirme ve Egemenlik adlı eserinde hakim siyasi varsayımları sorguluyor dönüşümleri anlamak açısından verimli bir karşılaştırmalı perspektif sunuyor. Meseleye küresel çerçevede yaklaşan kitabın temel amacı teleolojik ve dönem odaklı tarihe yönelik tüm meydan okumalara rağmen ortaçağ/dini/feodal ve modern/seküler/kapitalist gibi yekpare bir dönemlendirme dizgesinin neden hala devam ettiğini ve bunun hangi amaçlara hizmet ettiğini sorgulamaktır.

Asil meselesi siyasi düzenin zamansal dönemlendirme üzerinden temellendirilmesi olan Dönemlendirme ve Egemenlik bilhassa disiplinlerarası çalışmalara yaptığı uygulamalı katkı ve postkolonyal kurama getirdiği açılımla sosyal bilimlerde saygın bir konuma sahip. Eleştirel bir yaklaşımla kapsamlı bir tartışma sunarak süreklilik kazanan sorularından biri üzerine bizi düşünmeye davet ediyor: Feodalizm ve sekülerleşme tasarımlan zaman siyasetini nasıl yönetir?