- Nevin !..
Yengemin beni çağırdığını zannederek yerimde hafifçe doğruldum, dışarısını dinledim ve bekledim. Hayır, yanılmışım, Yağmurun şaykırtısından başka bir ses yok. Tekrar okumaya koyuldum.

Beni evine kabul etmek merhanetini gösterdiği gün (büyük dayımın karısı) koskocaman evinin çatı arasındaki büyük odasını bana tahsis etmişti. Kendi talihimde alay etmek için "Hususi apartmanım" ismini verdiğim bu oda, yazın güneş altında cayır cayır yanar. Kışın da bir buzdolabı kadar soğuk olur. Mamafih, böyle iken ben yine bu odayı seviyorum ve günün birkaç saatini burada geçirmekten hoşlanıyorum.

- Nevin !..