"İşte bu vakit kolu kanadı kırılıyor günün
bir halk şarkısını gömerken toprağa.
Çırpınıyor avucumun içinde göğsünü yırtıp
arzın o milyon sesli mızıkası.
Kıyamet gibi hep ölü çocuklarla tanışmaktan
korkuyor oğlum gözlerini kapatıp.
Ki duruyor her yerde rengârenk cıvıl cıvıl
eliyle koymuş gibi bir ölüm atlası."