Ayntablı Hâfız Abdü'l-Mecîd-zade XVII. Yüzyıl sonlarına doğru Antep'te yaşamış bir şair olup doğum ve ölüm tarihi belli değildir. Küçük yaşta eğitim hayatına başlayan Abdü'l-Mecîd-zade "hafız" lakabını gerçekten Kur'an'ı hıfz ettiği için alır. Edebî ve dinî ilimlerde derinleşen Hâfız Arapça ve Farsça'yı iyi derecede bilmektedir. Dîvânının yanında Nazm-ı Ferâid adlı Arapça-Türkçe manzum bir sözlüğü de vardır.
Hâfız'ın şiirlerinde işlediği genel tema aşk ve muhabbettir ve onun şiirlerinde bahsettiği mey kendi ifadesiyle aşk ve muhabbet meyidir. Hâfız şiirlerini genel olarak sevgilisini arzulayan ve ona kavuşma ümidiyle yanan yakarış içinde bir aşığın diliyle yazar. Şiirlerini hem tasavvufî hem aşıkâne bir bakışla ele alan Hâfız yerel bir şair olmasına karşın klâsik dîvân şiiri anlayışının dil ve üslubunu yakalamış ve bu çizginin dışına çıkmamıştır.