Yalnızlığı ve onun dostlarını -kitap ve rüyalar- unutabilir misin bir düşün! Zaman kendisini dizginleyecek birileri olmaksızın ayakta duran ne varsa sürükleyerek akıp gidiyor ve sen vaktinin neredeyse günlerinin nasıl geçtiğinin farkında bile değilsin...
Hadiseler bizi yaşarken alıp toğrağa gömüyor. Aslında bu acılar etleri çürümüş ölülerin kafasında tutuşan karmaşık rüyalardan başka bir şey değli. Her şey ürkütücü bir küçüklükte eriyip kayboluyor. Solukları hala yüzünde yankılanan görkemli mazi dağılacak çürüyecek ve ondan kötü kokudan başka bir eser kalmayacak...