ah ne yapmalı bu hayatla
geçtiğim yollar açtığım kapılardı
kapandı ardımda
titrek bir ışık başucumda

içimden taşan yalnızlık
sarıyor duman gibi her yeri
birbirimizden uzaklara
savuruyor bizleri

söyleyecek bir şeyler vardı rüzgâra