Edebiyat tarihimizde manzumeleri nesirleri ve fikirleriyle önemli bir yere sahip olan Mehmet Âkif aynı zamanda dil ve üslûp yönüyle de dikkat çeken bir şair ve nâsirdir. Servetifünun edebiyatının doğurduğu sunî ve çetrefil bir dilden yeni edebiyatımızın gerçek ve yaşayan Türkçesine geçiş süreci içinde önemli bir yeri bulunan Âkif eserleriyle en temiz ve en tabii Türkçenin güzel örneklerini vermiştir 
Âkif "Ne tasannu bilirim çünkü ne sanatkârım" der. Bu hem bir hakikatin hem de tevazunun ifadesidir. Hakikatin ifadesidir çünkü Âkif'in şiirlerinde tasannu yoktur; şiirlerini sanat yapmak için de söylememiştir. Tevazunun ifadesidir çünkü sehl-i mümteni örneği olan öyle mısraları vardır ki onları söyleyebilmek için gerçek bir sanatkâr olmak gerektir.
Bu kitap Mehmet Âkif'in eserlerindeki dil ve üslûp özelliklerini kapsamlı bir şekilde ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Bu gayeyle Âkif'in Safahat'ı başta olmak üzere Sıratımüstakim ve Sebilürreşat dergilerindeki makaleleri tefsir yazıları hitabeleri tercümeleri ve bir kısmı neşredilen Kuran Meali yani manzum ve mensur bütün eserleri gözden geçirilmiş; onun dil ve üslûp özelliklerini en iyi yansıtan metinler tespit ve tahlil edilmiştir.
Denilebilir ki Âkif; zevk inceliği gönül hassasiyeti fikir derinliği ve hayal yüksekliği bakımından Türk edebiyatında harikulade denecek derecede edebî bir kudreti haizdir. Lisanı sade ifadesi selis üslûbu canlı bir şair ve nâsirdir.