"22 Kasım 2007 gecesi sabahın dördünde 'öldüm' ve yalnızca dokuz saat sonra 'yeniden dirildim.' Tam bir organik çöküş beden fonksiyonlarında beni hayatın son eşiğine o vedalar için çok geç olan yere götüren bir duruş. Hiçbir şey hatırlamıyorum. Pilar oradaydı yengem María da oradaydı ikisi de devinimsiz tüm güçlerin terk ettiği ve ruhu çekilip gitmiş gibi görünen yaşıyor olmaktan çok çare bulunamaz bir kadavraya dönmüş bir bedenin önünde. O saatlerin nasıl olduğunu bugün bana anlatanlar onlar. Ana torunum sonraki günün akşamı geldi. Baba ve büyükbaba hâlâ kendi solumasının rüzgârıyla tükenmekle tehdit eden bir mumun alevi gibi solgundu. Sonra bedenimin kitaplarla şöyle söyleyelim başka çiçeklerle çevrili halde kütüphaneye konulacağını anladım. Kaçtım. Yavaş çok yavaş bir kendine geliş yılı doktorların söyledikleri gibi bana sağlığımı enerjimi düşünce çevikliğini geri verdi bana aynı zamanda evrensel bir çare olan işi de geri verdi. Ölüme değil yaşama doğru kendi 'Fil Yolculuğumu' yaptım ve buradayım. Emrinize amade."

"Saramago'nun Defterler'i hüzünlü bir kitap değil [...] öfkeli bir kitap değil sadece bir veda."
Pilar del Río (eşi)