Ol­mak ce­sa­ret is­ter. Kay­gıy­la yüz­leş­mek ce­sa­re­ti. Ki­mi­le­ri kaygıdan kaçmak için kendine gölgeler arar. Bir gölge oyununun içine dalar. Oysa ol­mak ce­sa­ret is­ter. İçi­miz­de­ki boş­luk­tan aşa­ğı­ya ba­ka­bil­me ce­sa­re­ti. Oraya ilk baktığımızda başımız dö­ne­cek. Sen­de­ler­sek uçu­rumdan aşa­ğı gi­de­ce­ğiz. Ama orada ne olduğunu bizi biz yapan bi­zi bek­le­yen şeyin ne ol­du­ğu­nu ancak o zaman göreceğiz.

"Olmak Cesareti'nin bu yeni baskısı zamana mağlup olmayacağını ümit ettiğimiz yazılardan oluşuyor. Bu yazılarda ümit var. İnsanı çaresizleştiren ve edilgenleştiren 'kurulu düzen'e karşı sesimizi yükseltebilme cesareti. İradesinin izini süren insana bir çağrı var.

Ve nihayet insanı aşka ve iradeye yani ki olmak cesaretine çağıran o asıl çağrıyı yankılayabiliyorsa sözümüzün bir değeri var."

Kemal Sayar'dan aşka ümide cesarete bağlılığa yani hayata varolmaya olmak cesaretine dair denemeler...