"Kendi dillerinde kendilerini anlatıyorlar bana geceyle gündüz arasında aynıyla benzeri arasında tatlılıkla haşinlik arasında her günden önce her saatten önce. Uyanmıyorum rüya beni bir eliyle uyandırıyor (...) rüya tek başına yazıyor ve karanlıkta doludizgin notlar alınıyor kenarlara taşıra taşıra anlatı küçük sandalı ağzına kadar dolduruyor. Uysalım tek söz etmiyorum rüya yazdırıyor ben gözlerim kapalı itaat ediyorum."

Fransız Postmodern feminist kuramının ve postyapısalcı
düşüncenin en önemli isimlerinden akademisyen felsefeci romancı şair oyun yazarı ve eleştirmen Hélène Cixous bu "yorumsuz rüyalar kitabı"nda rüya halindeki ruhun fiziksel yoğunluklarına ışınımlarına yayınımlarına hemen hemen her zaman trajik haz düzeyine ulaşmak için kesintisiz kesintili çok fırtınalı gece ülkesine korkusuzca dalıyor. Alacakaranlıkta elin kayda geçirdiği bu ilkel anlatıları bu larvaları hiç mi hiç düzeltmeden sansürlemeden eksiksiz biçimde bir araya getiriyor analizden ve edebiyattan en uzak ham masum halleriyle; analiz öncesinin şafağında çılgınca oynaştıkları gibi.
Sen "bunu biliyorsun okur-seyirci ama kendini büyülenme
ve aldatılmaya koyvermek için bildiğini unutuyorsun (...) Oysa her rüyanın ağırlığını düşünmek gerekirdi; ya da bir düşüncenin; ya da bir öpüşün ağırlığını; ya da bir sol elin bastırışının."