rampada topraklar ağlıyor
rüzgar yön değiştiriyordu
böyle yokuş çıkılmazdı
indirdile çocukları kağnılardan
bebeleri alıp sırtlarına vurdular
mermileri kucaklarına aldılar
sedyelik olana kadar
damarı tutan keçi gibi
düşene kadar elden ayaktan
elleriyle tırnaklarıyla omuzlarıyla
ha babam ılgaz'ın yokuşuna dayandılar...