Egemen olanın, belirleyici ve genelgeçer olma konumunu yitirmemek için, kendi dışındakilere güçlük ve engeller çıkarması, zor kullanılmasıdır baskı. Farklı ya da muhalif olanı yalnızlığa, başkalaşmaya, çözülmeye maruz bırakmak için özgürlükleri budamasıdır. İnsanî değerler bağının meyve veremez hâle getirilmek istenmesidir.

Yozluk ise, değerler yitimidir. Değersizliğin yayılma, kitleleşme eğilimi göstermesidir. Kıblenin kaybolması, çıtanın düşmesidir.

Sanat, başlı başına bir kurtarıcı değilse de kendini biriktirmek, kendisi olarak kalmak isteyenlerin özgürleşmelerine, zenginleşmelerine katkıda bulunabilir. Çürümüşlükten, yozluk ve ilkellikten, müstemleke kültüründen, öncelikle, dilimizi ve dimağımızı koruyup arındırarak, insanî melekelerimizi temiz bir pınardan besleyerek korunabiliriz çünkü. Bu bağlamda sanat; güçlü ve umut aşılayıcı bir etkinlik hatta bir güzelleşme devrimi olarak insan ve hayatla bütünleşebilir, yitiklerimizi bulmada bize eşlik edebilir.

Üç bölümden oluşan bu kitapta; sanat ve edebiyatla ilgili düşünsel belirlemelerin yanısıra, hayatın ve insanlığın duygu merkezli evreninde soluklanan denemeler ve bu eksende açımlanan çeşitli kitap ve yazar değerlendirmeleri yer almaktadır.