İşte, yaptığı devirimlerde M. Kemalꞌe yön veren metinlerden biri olduğu açık olan, onun kendi husûsî kütübhânesinde bulunan ve üzerinde birtakım notlar yazdığı kitâblardan biri de, Giritꞌde doğmuş, soy u sopunu gizleyen bir Kürd olduğu ifâde olunan Hasan Ruşeni (Barkın ya da: Barkun) (1884-1953) isimli İslâm ve Türk düşmanı, “Teşkîlât-ı Mahsûsa” zâbiti olduğu hâlde âmirlerinden habersiz başına buyruk mâcerâlara atılan bir İttihâdcı hâin, komitacı ajan-provakatör, azılı sapkın ve sapık şovenistin, sorgulanamayan resmî ideolojinin milleti esîr aldığı bir devirde, Osmanlı Türkcesi ile yazmış olduğu ve bilinen tek el-yazma nüshasını 1926ꞌda bizzât “ata”sına takdîm etdiği, bizim de Latin harflerine çevirip bâzı yerlerde yıldızlı (*) dipnotlar ekleyerek yayınladığımız “Dîn Yok Milliyyet Var” başlığını taşıyan ve hiçbir bilgi/belgeye dayanmadan, türlü traji-komik “masharalık”larla desteksizce öteden beriden çalıp çırparak uydurduğu hezeyân ve telvîsâtla me’lûf, kendi içinde dahi binbir türlü tezâdlarla dolu “küfr-nâme” tarzında fezâhat, yorum ve hikâyeleri muhtevî, edeb ve hayâ perdelerini yırtan, ilmî/ bilimsel en ufak bir değeri olmayan rezîl ve müstehcen te’lîfidir. Buna rağmen metni latin harflerine çevirirken hiçbir sansür ve sâdeleştirme gibi tasarruflarda bulunmadığımız gibi, mümkin mertebe metnin imlâsını da aynen vermeğe, hattâ metnin biçimine ve yazı stiline de (ms. kalın/bold yazıları) sâdık kalmağa çalıştık.