Toplumsal yapıdaki değişime etki eden başat unsurlardan biri olarak işaret edilen ve akademik alanda yoğun tartışmaların odağı olan dijitalleşme, sosyal politika bakımından özel önem taşımaktadır. Sosyal politikanın merkezi konularından birini oluşturan çalışma yaşamı, dijitalleşme aracılığı ile yeniden organize olmakta, yeni istihdam alanlarının oluşmasından, istihdam kayıplarına kadar geniş bir çerçevede
çalışma yaşamında dijitalleşmenin etkileri tartışılmaktadır. Halihazırda gözlemlenen güvencesiz istihdam ilişkileri, dijitalleşme ile birlikte hem sayısal olarak artış göstermekte hem de nitelik olarak güvencesizliği derinleştirmektedir. Ayrıca iklim ve çevreye duyarlı üretim politikalarının geliştirilmesi ve bu bağlamda yeni istihdam süreçlerinin düzenlenmesi de bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Bütün bu gelişmeler sosyal sorunları çok daha karmaşık bir düzleme taşımakta, sosyal koruma ve refaha ilişkin sosyal politika araçlarının ise bu doğrultuda tasarlanmasını gerektirmektedir.