Ben Gümüş Paltolu Ayı. Paltolu ayı mı olur hiç? Maalesef oldu!
Bir gün ormandan döndüğümde mağaramın bir binaya dönüştürüldüğünü gördüm. Üstelik mağaranın ağzına döner kapı takmışlardı.
Ben sadece kış uykuma yatmak için yuvama dönüyordum. Şimdiyse elimde dilekçeyle döner kapılı bu tuhaf binaya girmeye çalışıyorum.
Bir elime de gümüş palto tutuşturdular. Şehirde böyle gezilirmiş. Benim tatlı kıllarımın nesini beğenmediler yahu?
Burada Pembe Tavşan, insanların yaptığı bir masanın başında oturup bana dik dik bakıyor. Kanguru ile Sincap varil yuvarlıyor.
Şehrin başında ise böcekleri hiç sevmeyen yapayalnız bir belediye başkanı var. Hem de insan!
Toprak, ağaç, mağara ve huzur; yerini beton, doğamıza uymayan kurallar ve kocaman binalara bırakmış.
Siz olsanız benim gibi elinizde dilekçe, sırtınızda palto, hakkınızı aramaz mısınız?