Gurbet bazen bir ülkenin adıdır, bazen bir sokağın soğukluğunda bekleyen yalnızlık...
Ama en çok da insanın kendi içine düşmesidir.

Gurbete Düşen Umut, ekmeğin peşine düşerken hayallerini, sevdiklerini ve kendini sırtında taşıyan bir insanın hikâyesi... Almanya'nın sokaklarında yankılanan ayak sesleri, yabancı dilde söylenen sert kelimeler, bitmeyen mesailer ve her akşam biraz daha büyüyen memleket hasreti... Bu kitap, istatistiklere sığmayan bir göçün, rakamlara indirgenemeyen bir hayatın içerden anlatımıdır.

Ahmet Celal Köse, bu eserde yalnızca bir işçinin, bir gurbetçinin değil; bir babanın, bir eşin, bir evladın kalbini açıyor okura. Umudun bazen zayıfladığını ama hiç kaybolmadığını; insanın düştüğü yerden ailesiyle, sabrıyla ve inancıyla yeniden ayağa kalkabildiğini gösteriyor. Acı, sevinç, pişmanlık ve şükür; hepsi aynı satırda, aynı yürekte buluşuyor.

Bu kitap, "gitmek" zorunda kalanların olduğu kadar, "bekleyenlerin" de hikâyesi...

Bir valize sığdırılan hayatların, yıllara yayılan suskunlukların ve sonunda eve benzeyen bir umudun tanıklığı.

Gurbete Düşen Umut, geçmişi anlamak, bugünü hissetmek ve insan kalabilmenin bedelini görmek isteyen herkes için sahici, içli ve unutulmayacak bir anlatı.