Ben kuyunun suyunu huy edindiğim vakit
Karınca gölgesiyle susayınca başında;
Değilsin demişlerdi sen bu kuyuya ait
Bize de seslenirdi sular senin yaşında
Ağacın bel büktüğü saftayım bura tenha
Söylemedim dağları suların deldiğini
Senin sırrın var iken seni bilmezdim daha
Koynuma kaçan suyun nazara geldiğini