"Yıllardan beri hayatımın bu olayının etrafında dolanıp duruyorum. Bir romanda bir kürtaj hikâyesi okumak tıpkı sanki sözcükler anında şiddetli duygulara dönüşüyormuş gibi beni imgeleri ve düşünceleri olmayan bir heyecana sürüklüyor.
(...) Devam edip etmeyeceğinden emin olmaksızın bu hikâyeye başlayalı bir hafta oluyor. Sadece bu konuda yazma arzumu doğrulamak istiyordum. İki yıldan beri üzerinde çalıştığım kitabı yazmaya her koyuluşumda sürekli olarak beni saran bir arzu bu. Bunu düşünmeme engel olmadan direniyordum. Buna kendimi teslim etmek bana korkutucu geliyordu. Ama aynı zamanda bu olay hakkında hiçbir şey yapmadan ölebileceğim de geçiyordu içimden. Eğer bir hata varsa o da bu olurdu. Bir gece rüyamda kürtajımla ilgili yazdığım bir kitabı elimde tuttuğumu gördüm ama kitap hiçbir kitapçıda bulunmuyor hiçbir katalogda adı geçmiyordu. Kapağın altında iri harflerle Tükendi yazıyordu. Bu rüyanın bu kitabı yazmam gerektiği anlamına mı yoksa bunu yapmanın fuzuli olduğu anlamına mı geldiğini bilemiyordum."